نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٨

نكات دستورى و توضيح واژگان

لفظ برگشته و اين عبارت عطف بر « المعنى المتصوّر جزئيّا » مىباشد .

انّ الموضوع له معنى متصوّر بنفسه لا بوجهه : ضمير در « له » به لفظ و در « بنفسه » و « بوجهه » به معنا برمىگردد .

و يسمّى هذا القسم « الوضع خاصّ و الموضوع له خاصّ » : كلمه « هذا القسم » نايب فاعل « يسمّى » و جمله اسميّه اوّل « الوضع خاصّ » در محلّ نصب و مفعول دوّم « يسمّى » و جمله اسميّه دوّم « الموضوع له خاصّ » عطف بر اوّلى است .

كلّىّ متصوّر بنفسه لا بوجهه : ضمير در « بنفسه » و « بوجهه » به كلّى برمىگردد .

و يسمّى هذا القسم : همانند قبلى است .

غير متصوّر بنفسه بل بوجهه : ضمير در « بنفسه » و « بوجه » به جزئى برگشته كلمه « بل » عاطفه و اضرابيّه بوده و « بوجهه » را عطف به « متصوّر » مىكند يعنى « بل متصوّر بوجهه » .

لا نزاع فى امكان الاقسام الخ : مقصود از « امكان » امكان وقوعى است .

بعد التّسليم بامكانه : ضمير در « امكانه » به وقوع الثّالث برمىگردد .

استحالة الرابع : يعنى امكان وقوعى ندارد .

و مثاله : ضمير در « مثاله » به ثالث برمىگردد .

و نحوها على ما سيأتى : ضمير در « نحوها » به حروف ، اسماء اشاره ، ضمائر و استفهام برگشته و مقصود از « على ما سيأتى » امر ششم از مقدمهء « 6 - وقوع الوضع العامّ الخ » مىباشد .