نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧١٤

نكات دستورى و توضيح واژگان

او وسطه : ضمير در « وسطه » به اشكال برمىگردد .

و الجواب عنه : ضمير در « عنه » به اشكال برمىگردد .

و هو طبيعة الفعل المقيّد الخ : ضمير « هو » به عمل واحد برگشته و كلمه « المقيّد » صفت « الفعل » كه مضاف اليه كلمه « طبيعة » بوده و كلمه « طبيعة » خبر براى مبتدا يعنى « هو » مىباشد .

المحدود بحدّين : مقصود از « حدّين » ابتدا و انتهاى وقت مىباشد .

بملاحظة ذاتها : ضمير در « ذاتها » به طبيعت برمىگردد .

لا يجوز تركها : ضمير در « تركها » به طبيعت برمىگردد .

غير انّ الخ : كلمه « غير » به معناى الّا مىباشد .

لمّا كان يسع لإيقاعها فيه : ضمير در « كان » و « يسع » و « فيه » به وقت و ضمير در « لإيقاعها » به طبيعت فعل برمىگردد .

كان لها الخ : ضمير در « لها » به طبيعت فعل برمىگردد .

و ثانيه و ثالثه الى آخره : ضمير در « ثانيه » و « ثالثه » و « آخره » به وقت برمىگردد .

المأمور بها : ضمير در « بها » به طبيعت برمىگردد .

له مساس : ضمير در « له » به جواز ترك برگشته و كلمهء « مساس » به معناى تماس مىباشد .

و هو طبيعة الفعل الخ : ضمير « هو » به مأمور به برمىگردد .

بملاحظة ذاتها : ضمير در « ذاتها » به طبيعت برمىگردد .

افرادها عدا فرد واحد : ضمير در « افرادها » به طبيعت برگشته و كلمه « عدا » به معناى