نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٥٦

شرح ( پرسش و پاسخ )

بعد دخول وقتها : ضمير در « وقتها » به صلاة برمىگردد .

فان وجوبها : ضمير در « وجوبها » به صلاة برمىگردد .

و هو الصّلاة : ضمير « هو » به واجب برمىگردد .

لا وجوبه : ضمير در « وجوبه » به فعل برمىگردد .

على زمان حاصل بعد : كلمه « حاصل » صفت براى « زمان » بوده ، كلمه « بعد » ظرف و متعلّق به « حاصل » و مضاف‌اليه‌اش محذوف و مبنى بر ضم مىباشد . يعنى « على زمان حاصل بعد زمان الوجوب » و جار و مجرور « على زمان الخ » متعلق به « تعليق » مىباشد .

فانّه عند الخ : ضمير در « انّه » به حجّ برمىگردد .

يكون وجوبه فعليّا : ضمير در « وجوبه » به حجّ برمىگردد .

حصول الموسم فانّه : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .

يجب عليه ان يهيّئ : ضمير در « عليه » و « يهيّئ » به مستطيع برمىگردد .

و لذا : مشار اليه « ذا » فعلى بودن وجوب مىباشد .

يحصل وقته و موسمه : ضمير در « وقته » و « موسمه » به حجّ برمىگردد .

ليفعله فى وقته : ضمير فاعلى در « ليفعله » به مستطيع و ضمير مفعولى در آن و ضمير در « وقته » به حجّ برمىگردد .

المحدّد له : ضمير در « له » به حجّ برگشته و كلمه « المحدّد له » صفت براى « وقته » مىباشد .

شرح ( پرسش و پاسخ )

شرح ( پرسش و پاسخ )

380 - وجوب واجب مشروط بعد از حصول شرط چگونه است ؟ ( لا شكّ انّ . . . الى المكلّف )

ج : مىفرمايد : شكّى نيست وجوب واجب مشروط ، بعد از حاصل شدن شرط و