نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٢٠

نكات دستورى و توضيح واژگان

دوّم : اينكه باشد هر دو امر باهم ، معلّق بر شرطى واحد . مثل اينكه بگويد ( مولى ) مثلا : « ان كنت محدثا فتوضّأ » سپس تكرار كند ( مولى ) همان كلام را دوباره . پس در اين حالت نيز حمل مىشود ( امر دوّم ) بر تأكيد ، به خاطر همان چيزى ( دليلى ) كه گفتيم آن ( دليل ) را در حالت اوّل بدون هيچ تفاوتى .

نكات دستورى و توضيح واژگان

نكات دستورى و توضيح واژگان

10 - الامر بشيء مرّتين : يعنى « العاشر الامر بشيء مرّتين » .

فهو يمكن ان يقع : ضمير « هو » و ضمير در « يقع » به تعلّق امر به عملى دو بار برمىگردد .

و حينئذ : يعنى « حين اذ كان صدور الامر الثّانى بعد امتثال الامر الاوّل » .

فى لزوم امتثاله : ضمير در « امتثاله » به امر دوّم برمىگردد .

و حينئذ يقع الشّكّ : يعنى « حين اذ كان صدور الامر الثّانى قبل امتثال الاوّل » .

فى وجوب امتثاله : ضمير در « امتثاله » به امر برمىگردد .

و ان كان تأكيدا الخ : ضمير در « كان » به امر دوّم برمىگردد .

فليس لهما : ضمير در « لهما » به امر اوّل و امر دوّم برمىگردد .

و لتوضيح الحال : مقصود از حال ، تأكيدى يا تأسيسى بودن امر دوّم مىباشد .

انّ هذا الفرض له : ضمير در « له » به « هذا الفرض » يعنى فرض صدور امر دوّم بعد از امتثال امر اوّل برمىگردد .

كان يقول مثلا : ضمير در اين « يقول » و « يقول » بعدى به مولى برمىگردد .

حينئذ : يعنى « حين اذ كان الامران معا غير معلّقين على شرط » .

تعلّق الامر بها : ضمير در « بها » به طبيعت واحده برمىگردد .

غير مؤكّد للاوّل : كلمه « غير مؤكّد » صفت براى « تأسيسا » كه خبر در كانّه مىباشد بوده و مقصود از « الاوّل » نيز امر اوّل مىباشد .