نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦١

نكات دستورى و توضيح واژگان

نكات دستورى و توضيح واژگان

نكات دستورى و توضيح واژگان

توضيح ذلك : مشار اليه « ذلك » اطلاق مقامى مىباشد .

يتبع الغرض سعة و ضيقا : ضمير در « يتبع » به مأمور به برگشته و كلمه « سعة » و « ضيقا » تمييز نسبت بوده و عبارت ديگرى از اطلاق و تقييد مىباشد .

فلا بدّ من بيانه و اخذه : ضمير در « بيانه » و « اخذه » به قيد برمىگردد .

و الّا فلا : يعنى « و ان لم يكن دخيلا فى الغرض فلا يجب بيانه و اخذه » .

غير انّ ذلك : كلمه « غير » به معناى « الّا » بوده و مشار اليه « ذلك » بيان و اخذ قيد در مأمور به مىباشد .

فيما يمكن اخذه من القيود الخ : ضمير در « اخذه » به ماء موصوله برگشته و « من القيود » بيان ماء موصوله مىباشد .

كالّذى نحن فيه و هو الخ : ضمير در « فيه » به « الّذى » و ضمير « هو » به « الّذى نحن فيه » برمىگردد .

ان يتغافل عنه : ضمير در « يتغافل » به آمر و در « عنه » به قيد قصد امتثال برمىگردد .

حيث لا يمكن اخذه قيدا : ضمير در « اخذه » به قصد امتثال برگشته و كلمه « حيث » و ما بعدش نيز علّت و بهانهء غفلت كردن مىباشد .

بل لا مناص له الخ : ضمير در « له » به آمر برگشته و كلمه « مناص » به معناى راه چاره و راه گريز مىباشد .

ممكنة الاستيفاء غرضه : ضمير در « غرضه » به آمر برگشته و كلمه « ممكنة » به معناى ممكن سازنده ، صفت براى « طريقة اخرى » مىباشد .

و لو بانشاء امرين : يعنى « لو كان استيفاء غرضه بانشاء امرين » .

احدهما يتعلّق الخ : ضمير در « احدهما » به امرين برگشته و كلمه « احدهما » بدل اوّل