نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٣

نكات دستورى و توضيح واژگان

3 - ان يكون مطلقا بالنّسبة اليها : يعنى « الثّالث ان يكون الخ » و ضمائر آن مثل قبلى است .

اى غير مقيّد بوجودها و لا بعدمها : كلمهء « غير » عطف تفسيرى بر « مطلقا » بوده و ضمير در « بوجودها » و « لا بعدمها » به خصوصيّت برمىگردد .

فانّ وجوبها غير مقيّد بوجوده و لا بعدمه : ضمير در « وجوبها » به صلاة و در « بوجوده » و « لا بعدمه » به قنوت برمىگردد .

الّذى يدلّ على وجوب شىء : ضمير در « يدلّ » به دليل برگشته و مراد از « شىء » واجب بوده و موصول « الّذى » با جملهء صله‌اش ، نيز صفت براى « الدّليل » مىباشد .

ان دلّ على اعتبار قيد فيه : ضمير در « دلّ » به دليل و در « فيه » به شىء كه مقصود از آن واجب بوده برمىگردد .

او على اعتبار عدمه فداك : ضمير در « عدمه » به قيد برگشته و مشار اليه « ذاك » دليل دلالت‌كننده بوده و مقصود آن است كه آن دليل ، دليل و حجّت است .

بما هو محتمل التّقييد : ضمير « هو » به ماء موصوله كه مقصود از آن خصوصيّت بوده برمىگردد .

لا وجودا و لا عدما : كلمهء « وجودا » و « عدما » قيد براى نسبت « لم يكن الخ » مىباشد .

فان المرجع فى ذلك هو الخ : مشار اليه « ذلك » دليلى كه متضمّن بيان تقييد نبوده مىباشد و ضمير « هو » به مرجع برمىگردد .

على ما سياتى فى بابه : ضمير در « سياتى » به ماء موصوله و در « بابه » به باب برگشته و معنايش چنين است : بنا بر بيانى كه مىآيد در باب خودش .

و هو باب المطلق و المقيّد : ضمير « هو » به « بابه » برمىگردد .