نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢١

نكات دستورى و توضيح واژگان

بوده مىباشد .

قيدا له : ضمير در « له » به متعلّق امر برگشته و كلمهء « قيدا » تمييز براى نسبت « اخذ قصد القربة الخ » مىباشد . يعنى اخذ به نحو قيديّت باشد .

على نحو الجزء او الشّرط : اين عبارت تفصيل و توضيح قيد بودن مىباشد .

على وجه يكون المأمور به المتعلّق للامر : كلمهء « المأمور به » اسم « يكون » و كلمهء « المتعلّق للامر » صفت « المأمور به » و خبر « يكون » نيز جملهء « هو الصّلاة الخ » بوده و جملهء « يكون الخ » صفت « وجه » مىباشد .

هو الصّلاة المأتيّ بها : ضمير « هو » به مأمور به و ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد .

بهذا القيد : مقصود ، قصد قربت بوده و اين كلمه تاكيد « به قصد القربة » مىباشد .

كقيد الطّهارة فيها : ضمير در « فيها » به صلاة برمىگردد .

من حيث هى هى : يعنى صلاة به نحو مطلق بدون قيد طهارت .

كان مقتضى الاصل عنده الخ : ضمير در « عنده » به « من قال » برگشته و اين عبارت جواب « من » شرطيّه مىباشد .

يجب الاخذ به الخ : ضمير در « به » به اطلاق كلام مولى برگشته و اين عبارت صفت براى « حجّة » كه خبر « انّ » بوده مىباشد .

يمكن اخذه فى المأمور به : ضمير در « اخذه » به قيد برگشته و اين عبارت صفت براى « قيد » مىباشد .

لنفى اعتبار ذلك القيد : مقصود از « ذلك القيد » قيدى است كه شكّ در معتبر بودنش در مأمور به مىباشد .

فليس له التّمسّك الخ : ضمير در « له » به « من قال » برمىگردد .

ليس الّا عبارة الخ : ضمير در « ليس » به اطلاق برمىگردد .

فيما من شأنه التّقييد : ضمير « شأنه » به ماء موصوله برگشته و جار و مجرور « من شأنه » خبر مقدّم و كلمهء « التّقييد » مبتداى مؤخر و اين مبتدا و خبر نيز صلهء ماء