نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٣

شرح ( پرسش و پاسخ )

فيراد بالتّعبّد الخ : اين عبارت ، توضيح و تفسير اصطلاح ثانى مىباشد .

فيما امر به : ضمير در « امر » به مولى و در « به » به ماء موصوله كه به معناى « واجب » يا « مأمور به » بوده برمىگردد .

و ان لم نعمل المصلحة فيه : ضمير در « فيه » به عمل يا مأمور برمىگردد .

و على ما تقدّم من بيان الخ : ضمير در « تقدّم » به ماء موصوله برگشته و كلمه « من » بيان ماء موصوله مىباشد .

المصطلح الاوّل : اين كلمه صفت « معنى » بوده كه اضافه به التّوصّلى و التّعبّدى شده است .

بانّه تعبّدىّ او توصّلىّ : ضمير در « انّه » به واجب برگشته و اين عبارت ، صفت « واجب » مىباشد .

فلا اشكال : جواب « ان علم » مىباشد .

و ان شكّ فى ذلك : مشار اليه « ذلك » حال واجب به اينكه تعبّدى يا توصّلى بوده مىباشد .

كونه تعبّديّا او توصّليّا : ضمير در « كونه » به واجب برمىگردد .

فيه خلاف الخ : ضمير در « فيه » به اصل برمىگردد .

و ينبغي لتوضيح ذلك : مشار اليه « ذلك » خلاف بين اصوليّون مىباشد .

و بيان المختار تقديم امور : كلمهء « بيان » عطف به « توضيح » بوده و كلمهء « تقديم » فاعل « ينبغى » مىباشد .

شرح ( پرسش و پاسخ )

شرح ( پرسش و پاسخ )

306 - واجبات تعبّدى به چه معناست ؟ ( كلّ متفقّه . . . و الصّوم و نحوها )

ج : مىفرمايد : هر آشناى به فقه مىداند كه در شرع مقدّس يك سرى واجباتى وجود