نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٠

نكات دستورى و توضيح واژگان

« الصّيغة » صيغهء امر مىباشد .

و فى كيفيّته على اقوال : ضمير در « كيفيّته » به ظهور برگشته و جار و مجرور « على اقوال » متعلّق به « اختلف » مىباشد .

يشمل صيغة افعل : ضمير در « يشمل » به خلاف برمىگردد .

و ما شابهها : ضمير مفعولى در « شابهها » به صيغهء افعل برگشته و مقصود از « ما شابهها » جملات خبريّه‌اى هستند كه در مقام طلب بوده و دلالت بر طلب دارند .

و ما بمعناها من صيغ الامر : ضمير در « بمعناها » به صيغهء افعل برگشته و كلمهء « من صيغ الامر » بيان ماء موصوله بوده و مقصود از آن فعلهاى امر غايب يا اسماء افعال مىباشد .

و اهمّها قولان : ضمير در « اهمّها » به اقوال برمىگردد .

احدهما انّها الخ : ضمير در « احدهما » به قولان و در « انّها » به صيغه برمىگردد .

لكونها موضوعة له : ضمير در « لكونها » به صيغه و در « له » به وجوب برمىگردد .

ثانيهما انّها الخ : ضمير در « ثانيهما » به قولان و در « انّها » به صيغه برمىگردد .

مطلق الطّلب الشّامل لهما : ضمير در « لهما » به وجوب و ندب برگشته و كلمهء « مطلق » خبر « هو » و اضافه به « الطّلب » شده است و كلمهء « الشّامل » نيز صفت « مطلق » مىباشد .

من دون أن تكون ظاهرة فى احدهما : ضمير در « تكون » به صيغه و در « احدهما » به وجوب و ندب برگشته و عبارت « أن تكون الخ » تأويل به مصدر رفته و مضاف اليه كلمهء « دون » كه مجرور به « من » مىباشد بوده و جار و مجرور « من دون الخ » نيز متعلق به « الشّامل » مىباشد .