نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٦

نكات دستورى و توضيح واژگان

مىباشد .

فمن قال بالاوّل : ضمير در « قال » به « من » برگشته و مقصود از « الاوّل » رأى اول مىباشد .

الّا يقول بكراهتهما : ضمير در « يقول » به « من قال بالاوّل » و در « بكراهتهما » به وضوء و غسل برمىگردد .

و انقضى عنه التلبّس : ضمير در « عنه » به « الماء الّذى برد » برگشته و مقصود از « تلبّس » نيز تلبّس به « سخونت » يعنى گرما مىباشد .

لانّه عنده لا يصدق عليه : ضمير در « انّه » و در « عليه » به « الماء الّذى برد » و در « عنده » به « من قال بالاوّل » برمىگردد .

حينئذ انّه مسخّن بالشّمس : يعنى « حين اذ برد و انقضى عنه التّلبّس » و ضمير در « انّه » به « الماء الّذى برد » برمىگردد .

بل كان مسخّنا : ضمير در « كان » به « الماء الّذى برد » برمىگردد .

فمن قال بالثّانى : ضمير در « قال » به « من » برگشته و مقصود از « الثّانى » رأى دوّم مىباشد .

ان يقول بكراهتهما : ضمير در « يقول » به « من قال بالثّانى » و در « بكراهتهما » به وضوء و غسل برمىگردد .

حال انقضاء التّلبّس ايضا : مقصود از « ايضا » همچون حال تلبّس مىباشد .

لانّه عنده يصدق عليه : ضمير در « انّه » و « عليه » به « الماء الّذى برد و انقضى عنه السّخونة » و در « عنده » به « من قال بالثّانى » برمىگردد .

انّه مسخّن حقيقة : ضمير در « انّه » به « الماء الّذى برد و انقضى عنه السّخونة » برگشته و