نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٥

نكات دستورى و توضيح واژگان

فيما تلبّس بالمبدا فى المستقبل : ضمير در « تلبّس » به ماء موصوله كه مقصود از آن ذات بوده برگشته و مقصود از « المستقبل » آينده مىباشد .

الى الاوّل : يعنى رأى اوّل مبنى بر اينكه مشتقّ حقيقت در متلبّس به مبدأ است .

الى الثّانى : يعنى رأى دوّم مبنى بر اينكه مشتقّ حقيقت در اعمّ از متلبس و منقضى از مبدأ مىباشد .

فيها تفصيلات الخ : ضمير در « فيها » كه خبر مقدّم بوده به اقوال برگشته و كلمهء « تفصيلات » مبتداى مؤخر و اين جمله نيز صفت « اقوال أخر » مىباشد .

لا يهمّنا التّعرض لها : ضمير در « لها » به تفصيلات برگشته و اين جمله نيز صفت « تفصيلات » مىباشد .

يعنينا فى هذه المسألة : ضمير فاعلى در « يعنينا » به اهمّ شىء كه مبتدا بوده برگشته و مقصود از « هذه المسألة ) مسئله مشتقّ بوده و اين جمله نيز صفت « اهمّ شىء » مىباشد .

قبل بيان الحقّ فيها : ضمير در « فيها » به « هذه المسألة » يعنى مسئله مشتقّ برمىگردد .

و هو اصعب ما فيها : ضمير « هو » به « اهمّ شىء » و در « فيها » به « هذه المسألة » برمىگردد .

ان نفهم الخ : اين عبارت تأويل به مصدر رفته و خبر « اهم شىء » مىباشد .

مثالا له : ضمير در « له » به موضع الخلاف برمىگردد .

انّه ورد : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .

المسخّن بالشّمس : كلمهء « المسخّن » به صيغهء اسم مفعول و به معناى گرم‌شده