نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٣

نكات دستورى و توضيح واژگان

در زمان نبىّ اكرم ( ص ) مىباشد .

نظرا الى انّ السّنّة الخ : كلمهء « نظرا » مفعول لاجله براى بىاثر بودن اين جهل مىباشد .

غير مبتلى بها : ضمير در « بها » به سنت نبويّه برمىگردد .

الّا ما نقل لنا الخ : ضمير نايب فاعلى در « نقل » به ماء موصوله به معناى « سنت نبويّه » برمىگردد .

على لسانهم : ضمير در « لسانهم » به آل البيت ( ع ) برمىگردد .

و قد عرفت الحال فى كلماتهم : ضمير در « كلماتهم » به آل البيت « ع » برمىگردد .

انّه لا بدّ من حملها الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن و در « حملها » به « كلماتهم » برمىگردد .

فاغلب ما ورد فيه من هذه الالفاظ او كلّه : ضمير در « فيه » به قرآن و در « كلّه » كه عطف به « اغلب » بوده به « ما ورد » برگشته و « من هذه الالفاظ » بيان ماء موصوله مىباشد .

فى هذا النّزاع : يعنى ثبوت حقيقت شرعيّه و عدم ثبوت حقيقت شرعيّه در اين الفاظ .

بالنّسبة اليه : ضمير در « اليه » به « ما ورد فى القرآن » برمىگردد .

على نسق واحد : يعنى به يك شكل .

فانّ بعضها كثير التّداول : ضمير در « بعضها » به الفاظ شرعيّه برگشته و كلمهء « كثير التّداول » به معناى « كثير الاستعمال » مىباشد .

الّتى يؤدّونها : ضمير فاعلى در « يؤدّونها » به مسلمين و ضمير مفعولى به صلاة