نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٨
نكات دستورى و توضيح واژگان
كثرت استعمال . پس چگونه است وقتى باشد اين ( استعمال لفظ در معناى جديد ) نزد همهء مسلمين در سالهاى متمادى ؟ پس چاره‌اى نيست - در اين هنگام - از حمل كردن الفاظ بر معانى جديد در آنجايى كه وقتى مجرّد باشند ( الفاظ ) از قرائن در روايات امامان عليهم السّلام .
نكات دستورى و توضيح واژگان
نكات دستورى و توضيح واژگان
تلك الفاظ : مقصود ، الفاظ استعمال شده در كلام شارع مىباشد .
امّا الاوّل فهو الخ : ضمير « هو » به « الاوّل » كه مقصود وضع تعيينى بوده برمىگردد .
لانّه لو كان لنقل الينا : ضمير در « انّه » به معناى شأن و در « كان » و در « نقل » به « الاوّل » يعنى وضع تعيينى برمىگردد .
بالتّواتر او بالآحاد : يعنى يا با اخبار متواتر يا خبر واحد .
على نقله : ضمير در « نقله » به « الاوّل » يعنى وضع تعيينى برمىگردد .
مع انّه لم ينقل ذلك ابدا : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و مشار اليه « ذلك » وضع تعيينى مىباشد .
و امّا الثّانى فهو : ضمير « هو » به « الثّانى » كه مقصود وضع تعيّنى بوده برمىگردد .
مما لا ريب فيه : ضمير در « فيه » به ماء موصوله برمىگردد .
يصبح حقيقة فيه الخ : ضمير در « يصبح » كه به معناى « يصير » يعنى شدن بوده به لفظ و در « فيه » به « المعنى » كه مقصود معناى جديد بوده برمىگردد .
فكيف اذا كان ذلك الخ : مشار اليه « ذلك » استعمال لفظ در معناى جديد مىباشد . و استفهام در اينجا براى اثبات و تقرير مىباشد .
فلا بدّ اذن الخ : مقصود از « اذن » يعنى « اذ كان استعمال اللفظ فى المعنى الجديد عند