نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٤

نكات دستورى و توضيح واژگان

فلا يصغى الى مقالة من انكرهما : ضمير فاعلى در « انكرهما » به « من موصوله » كه مضاف اليه « مقالة » بوده برگشته و ضمير مفعولى در آن به ترادف و اشتراك برمىگردد . و « لا يصغى » يعنى گوش داده نمىشود .

و هذه بين ايدينا اللّغة العربيّة : مشار اليه « هذه » لغت بوده و « بين ايدينا » يعنى در دسترس ما مىباشد .

و وقوعهما فيها : ضمير در « وقوعهما » به ترادف و اشتراك و در « فيها » به لغت عربيّه برمىگردد .

لا يحتاج الى بيان : ضمير فاعلى در « يحتاج » به « وقوعهما » يعنى وقوع ترادف و اشتراك در لغت عربيّه برمىگردد .

فى نشأتهما : ضمير در « نشأتهما » به ترادف و اشتراك برگشته و « نشأتهما » يعنى پيدايش ترادف و اشتراك .

فانّه يجوز ان يكونا الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن و در هر دو « يكونا » به ترادف و اشتراك برگشته و هر دو عبارت « ان يكونا الخ » تأويل به مصدر رفته و فاعل « يجوز » مىباشد .

لفظين لمعنى واحد : يعنى مترادفين .

لفظا لمعنيين : يعنى مشترك لفظى .

و قبيلة اخرى لفظا الخ : اين عبارت عطف به « قبيلة مثلا الخ » مىباشد . يعنى « و تضع قبيلة اخرى لفظا الخ » .

انّ كلّ لغة منها : ضمير در « منها » به « هذه اللّغات » برگشته و عبارت « انّ » با اسمش يعنى « كلّ لغة منها » و خبرش يعنى « لغة عربيّة صحيحة » تأويل به مصدر رفته و