نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٠
نكات دستورى و توضيح واژگان
دوّم : در حجيّت آن ( اصول لفظيّه ) و مدت حجيّت آن ( اصول لفظيّه ) .
نكات دستورى و توضيح واژگان
نكات دستورى و توضيح واژگان
12 - الاصول اللّفظيّة : يعنى « الثّانى عشر الاصول اللّفظيّة » .
تمهيد : يعنى « هذا تمهيد » كلمهء « تمهيد » خبر براى مبتداى محذوف يعنى « هذا » مىباشد .
1 - الشّكّ فى وضعه الخ : كلمهء « الشكّ » خبر براى مبتدا يعنى « الاوّل » كه بدل تفصيلى از « نحوين » بوده مىباشد و ضمير در « وضعه » به لفظ برمىگردد .
2 - الشكّ فى المراد منه : كلمهء « الشّكّ » خبر براى مبتدا يعنى « الثّانى » كه بدل تفصيلى از « نحوين » بوده مىباشد و ضمير در « منه » به لفظ برمىگردد .
اراد بقوله « رايت اسدا » : ضمير فاعلى در « اراد » و در « بقوله » كه آن‌هم فاعل « قول » بوده به متكلّم برگشته و جملهء « رايت اسدا » مقول براى « قول » مىباشد .
معناه الحقيقىّ او معناه المجازىّ : ضمير در هر دو « معناه » به « قوله » يعنى قول متكلّم برگشته و كلمهء « الحقيقىّ » و « المجازىّ » صفت كلمهء « معناه » مىباشد .
و بانّه غير موضوع الخ : ضمير در « انّه » به لفظ اسد برمىگردد .
معقودا لاجله : ضمير در « لاجله » به بحث سابق برمىگردد .
للوضع او عدمه : ضمير در « عدمه » به وضع برمىگردد .
و هنا نقول : مشار اليه « هنا » مبحث دوازدهم مىباشد .
و اشباهها : ضمير در « اشباهها » به تلك العلامات برمىگردد .
لا بد منه : ضمير در « منه » به رجوع به اين علامات برمىگردد .
و لا يكفى فى اثباتها الخ : ضمير در « اثباتها » به « اوضاع اللّغة » يعنى وضعهاى لغات برمىگردد .