نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٩
نكات دستورى و توضيح واژگان
اين‌ها . پس وضع در تمامشان عامّ و موضوع له خاصّ است .
نكات دستورى و توضيح واژگان
نكات دستورى و توضيح واژگان
اذا اتّضح جميع ما تقدّم : مقصود از « ما تقدّم » تحقيق و مطالب مفصّل و طولانى در رابطه با معانى حروف مىباشد .
حقيقتها متقوّمة بطرفيها : ضمير در « حقيقتها » و « بطرفيها » به نسبت برگشته و مقصود از « بطرفيها » طرفين نسبت يعنى منسوب و منسوب اليه كه در جمله اسميه عبارت از موضوع و محمول و در جملهء فعليّه عبارت از فعل و فاعل بوده مىباشد .
لبطلت و انعدمت : ضمير مؤنث فاعلى در هر دو فعل به نسبت برمىگردد .
فى وجودها الرّابط : ضمير در « وجودها » به نسبت برگشته و كلمه « الرّابط » صفت براى « وجودها » مىباشد .
و لا تصدق عليها : ضمير در « لا تصدق » به « كلّ نسبة » و در « عليها » به « ايّة نسبة اخرى » برمىگردد .
و هى فى حدّ ذاتها : ضمير « هى » و ضمير در « ذاتها » به نسبت برمىگردد .
و عليه : ضمير در « عليه » به مفهوم جزئى حقيقى بودن نسبت برمىگردد .
ينطبق على كثيرين و هى متقوّمة بالطّرفين : ضمير در « ينطبق » به مفهوم كلّى و ضمير « هى » به نسبت برگشته و مقصود از « بالطّرفين » طرفين نسبت بوده و كلمه ( واو ) حاليه و جمله « هى متقوّمة بالطّرفين » جمله حاليه مىباشد .
و الّا لبطلت و انسلخت عن حقيقة كونها نسبة : ضمير فاعلى در « بطلت و انسلخت » و در « كونها » به نسبت برگشته و « انسلخت » به معناى جدا شدن بوده و مقصود از « و الّا » يعنى « و ان لم تكن النّسبة متقوّمة بالطّرفين » مىباشد .