اسرار المعارف ( فارسى ) — الصفحة ٠.١١٩
نصيحت
و اگر سوداگرى اولا در معاش بر خود تنگ مگير كه مالى بزحمتها جمع كنى و بعد از تو اولاد نااهلت بفضيحت‌ها بخورند و چنين زندگانى درخور آدمى نيست و بملك دنيا نيرزد .
اسراف و تبذير هم در خرج و در مال مكن كه آن هم خارج از عقل معاش است و تا راه معامله مصتوحست مال خود را بسود و تنريل مده .
امانت مردم را در خانه نگهمدار جز اينكه بديانت اهل و عيال خود مطمئن باشى كه اگر ناگهان اجلت رسيد بدانى مال مردم به صاحبش ميرسد و تفريط نميشود .
دفتر و حساب خود را نيكو نگه دار و از شبهات پاك و بيغش ساز كه آدم درست حساب كارش عيب نكند و هميشه محل رجوع باشد .
در خرج دقيق باش كه بيش از دخلت نشود كه خرابى كارهاى خلق بيشتر باينجهتست در لباس و خوراك اندازه نگهدار تا اعتبارت بجا ماند .
بجز در مقام وجوب مهمانى مكن و سفره بيش از قدر ضرورت مينداز كه ورشكست خواهى شد و كارت بافلاس كشد .
سفر تنها مرو و با مردم ناشناخت رفيق و هم‌خرج مشو .
نقدينهء خود را بمكاريان سپار و در منزل خود مگذار و همراه برمدار .
و از خدمتكار بيگانه حذر كن و از راه‌گذاران كسى را بخدمتكارى مگير كه بآفت نزديكست .
چون به سفر روى اختيار خانه و عيالت را به كسى وامگذار كه عقل در اينباب متوقف است بهتر اينكه مخارج هر كس را بدست خودش دهى كه بحزم اقربست .