الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠١

داستان يوسف در قرآن و كتاب مقدّس

13 - قالَ إِنِّي لَيَحْزُنُنِي أَنْ تَذْهَبُوا بِهِ وَ أَخافُ أَنْ يَأْكُلَهُ الذِّئْبُ وَ أَنْتُمْ عَنْهُ غافِلُونَ

گفت : بردن او مرا غمين مىكند ، بيم دارم از او غافل شويد و گرگش بخورد .

14 - قالُوا لَئِنْ أَكَلَهُ الذِّئْبُ وَ نَحْنُ عُصْبَةٌ إِنَّا إِذاً لَخاسِرُونَ

گفتند : اگر با وجود ما كه دسته‌اى نيرومنديم گرگش بخورد به‌راستى كه ما زيانكار خواهيم بود .

15 - فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ وَ أَجْمَعُوا أَنْ يَجْعَلُوهُ فِي غَيابَتِ الْجُبِّ وَ أَوْحَيْنا إِلَيْهِ لَتُنَبِّئَنَّهُمْ بِأَمْرِهِمْ هذا وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ

و چون او را ببردند و هم سخن شدند كه در قعر چاهش كنند به دو وحى كرديم كه آنها را از اين كارشان خبردار خواهى كرد و آنها درك نمىكنند .

16 - وَ جاؤُ أَباهُمْ عِشاءً يَبْكُونَ

شبانگاه گريه كنان پيش پدر شدند .

( 22 ) و ديگر رؤبن به ايشان گفت كه خون مريزيد او را به اين چاهى كه در بيابان است بيندازيد و به او دست بلند مكنيد مقصود او اين بود كه او را از دست ايشان رهانيده به پدرش باز پس آورد .

( 23 ) و واقع شد هنگامى كه يوسف به نزد برادران خود آمد كه از يوسف قبايش را يعنى قباى رنگارنگى كه در برش بود از او كندند .

( 24 ) و او را گرفته در چاه انداختند و آن چاه خالى بود و آب در آن نبود .

( 25 ) بعد از آن به نان خوردن نشستند و چشمان خود را برگماشته ديدند كه اينك كاروان اسماعيليان از گِلعاد مىآمد و شتران ايشان با ادويه و بگسان و لاذَن بار شده به قصد بردن به مصر مىرفتند .

( 26 ) و يهوداه به برادرانش گفت كه از كشتن برادر خود و مستور ساختن خونش از براى ما چه فايده ؟

( 27 ) بياييد او را به اسماعيليان بفروشيم و دست ما به او نخورد زيرا كه او برادر و گوشت ماست ، پس برادرانش قبول