وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٦

وصيتهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ابى ذر غفارى ( ره )

منك بما في يديك .

يا أبا ذرّ لو أنّ النّاس كلّهم أخذوا بهذه الآية لكفتهم « وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ » .

يا أبا ذرّ يقول اللّه جلّ ثناؤه : و عزّتي و جلالي لا يؤثر عبدي هواي على هواه إلّا جعلت غناه في نفسه و همومه في آخرته و ضمنّت السّماوات و الأرض رزقه و كففت عليه ضيعته و كنت له من وراء تجارة كلّ تاجر .

يا أبا ذرّ لو أنّ ابن آدم فرّ من رزقه كما يفرّ من الموت لأدركه رزقه كما يدركه الموت .

يا أبا ذرّ أ لا أعلّمك كلمات ينفعك اللّه عزّ و جلّ بهنّ ؟ قلت : بلى يا رسول اللّه ، قال :

دست تو است .

اى ابا ذر اگر همهء مردم اين آيه را مىگرفتند آنها را كفايت مىكرد كه فرمايد :

« وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ » .

- هركس تقواى الهى داشته باشد خداوند براى او راه بيرون رفتنى قرار دهد و او را از آنجا كه به حساب نياورد روزى دهد و هركس توكل به خدا كند خداوند او را بس است كه خدا به كار خويش مىرسد .

اى ابا ذر خداى عزّ و جل فرمايد : به عزّت و جلال خودم سوگند هيچ بنده‌اى خواستهء مرا بر خواستهء خود برنگزيند جز آنكه بىنيازى او را در وجود خودش قرار دهم ( كه نيازمند كسى نباشد ) و اندوههايش را دربارهء آخرتش قرار دهم ( كه فكرش متوجه كار براى آخرتش گردد ) و آسمانها و زمين روزيش را ضمانت كنند ، و تنگى زندگى را از او بازدارم ، و پشت سر تجارت هر تاجرى به سود او كار كنم .

اى ابا ذر براستى اگر فرزند آدم از روزيش بگريزد همان گونه كه از مرگ مىگريزد بالاخره روزيش او را دريابد همان گونه كه مرگ او را دريابد .

اى ابا ذر آيا سخنانى را به تو ياد ندهم كه خداى عزّ و جلّ تو را بدانها سود دهد ؟ عرض كردم :