وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٩١
وصيتهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ابى ذر غفارى ( ره )
يا أبا ذرّ أترك فضول الكلام ، و حسبك من الكلام ما تبلغ به حاجتك .
يا أبا ذرّ كفى بالمرء كذبا أن يحدّث بكلّ ما يسمع .
يا أبا ذرّ ما من شيء أحقّ به طول السّجن ، من اللّسان .
يا أبا ذرّ إنّ من إجلال اللّه تعالى إكرام ذي الشّيبة المسلم و إكرام حملة القرآن العاملين ، و إكرام السلطان المقسط .
يا أبا ذرّ ما عمل من لم يحفظ لسانه .
يا أبا ذرّ لا تكن عيّابا و لا مدّاحا و لا طعّانا و لا مماريا .
يا أبا ذرّ لا يزال العبد يزداد من اللّه بعدا ما ساء خلقه .
يا أبا ذرّ الكلمة الطيّبة صدقة و كلّ خطوة تخطوها إلى الصلاة صدقة .
يا أبا ذرّ من أجاب داعى اللّه و أحسن عمارة مساجد اللّه كان ثوابه من اللّه الجنّة
اى ابا ذر زيادى ( و اضافات ) سخن را و انه ، و از سخن به همان مقدار كه به نياز خود برسى ( و رفع نيازت بكند ) تو را كافى است .
اى ابا ذر براى دروغگويى انسان همين اندازه كافى است كه هرچه را مىشنود بازگو كند .
اى ابا ذر هيچ چيزى به زندانى شدن طولانى ، از زبان سزاوارتر نيست ( كه براى آسودگى از شرّش بايد پيوسته او را در بند و زندانى كرد ) .
اى ابا ذر از گراميداشت و اجلال خدا است گراميداشت مرد ريش‌سفيد مسلمان و گراميداشت حاملان قرآن كه عامل بدان نيز باشند و گراميداشت سلطان عادل .
اى ابا ذر كسى كه زبانش را نگه ندارد عملى ندارد .
اى ابا ذر عيب‌جو مباش ، و مدّاح و ستايشگر ( بىجهت ) مباش ، و نيز سرزنش‌گر مباش ، و ستيزه‌جو و مجادله‌گر نيز مباش .
اى ابا ذر ، تا وقتى كه بندهء خدا زشت‌خو و بدخلق است پيوسته بر دورى و فاصلهء خود از خداوند مىافزايد .
اى ابا ذر سخن پاك و نيكو صدقه است ، و هر گامى كه به سوى نماز برمىدارى صدقه است .
اى ابا ذر كسى كه دعوت‌كننده به سوى خدا را اجابت كند ، و آبادانى مسجدهاى خدا را نيكو