وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

وصيتهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ابى ذر غفارى ( ره )

أهم يسبقون الناس إلى الجنّة ؟ فقال : لا و لكن فقراء المسلمين فانّهم يتخطّون رقاب الناس فيقول لهم خزنة الجنّة : كما أنتم حتّى تحاسبوا فيقولون بم نحاسب فو اللّه ما ملكنا فنجود و نعدل ، و لا أفيض علينا فنقبض و نبسط و لكنّا عبدنا ربّنا حتّى دعانا فأجبنا .

يا أبا ذرّ إنّ الدّنيا مشغلة للقلوب و الابدان و إنّ اللّه تبارك و تعالى سائلنا عمّا نعّمنا في حلاله فكيف بما نعّمنا في حرامه .

يا أبا ذرّ إنّي قد دعوت اللّه جلّ ثناؤه أن يجعل رزق من يحبّني الكفاف و أن يعطي من يبغضني كثرة المال و الولد .

يا أبا ذرّ طوبى للزّاهدين في الدّنيا ، الرّاغبين في الآخرة ، الّذين اتّخذوا أرض اللّه

فروتن و بسيار به ياد خدا هستند اينان هستند كه پيشتازان مردمان به سوى بهشتند ؟ فرمود :

نه ، بلكه فقراى مسلمان هستند كه گردنهاى مردمان را زير پاى خود بگذارند ( و به سوى بهشت روان شوند ) كليدداران بهشت بدانها گويند : در جاى خود به‌ايستيد تا حسابرسى شويد ؟ آنها گويند : به چه چيز حسابرسى شويم ، به خدا سوگند ما چيزى نداشتيم كه به وسيلهء آن ستم كنيم و يا به عدالت رفتار كنيم ، و چيزى به ما نداده بودند كه نگهدارى و يا به ديگران بدهيم ، ولى ما پرستش پروردگار خود را كرديم تا آنگاه كه ما را به سوى خويش خواند و ما اجابت كرديم .

اى ابا ذر دنيا دلها و جانها را سرگرم كند و براستى كه خداى تبارك و تعالى از ما پرسش و بازخواست كند در آن نعمتى كه از راه حلال به ما داده شده تا چه رسد بدانچه از راه حرام به ما داده‌اند .

اى ابا ذر من از خدا خواسته‌ام كه روزى آن كس كه مرا دوست مىدارد به اندازهء كفاف قرار دهد ، و كسى كه مرا دشمن دارد مال و فرزند بسيار به او بدهد .

اى ابا ذر خوشا به حال آنها كه در دنيا زهد ورزند ، و نسبت به آخرت رغبت و علاقه دارند ، آنها كه زمين خدا را بستر ، و خاك آن را فرش ، و آب آن را روزى پاك خود برگرفته‌اند ، كتاب خدا را