وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٧

وصيت آن حضرت به ابو جعفر محمد بن نعمان ( مؤمن الطاق ) « 3 »

للأسرار يقول اللّه جلّ ذكره : « عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً » « 1 » و أمّا الّتي من رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله فهو أن يدارى النّاس و يعاملهم بالأخلاق الحنيفيّة ، و أمّا الّتي من الإمام فالصّبر في البأساء و الضّرّاء حتّى يأتيه اللّه بالفرج .

يا ابن النّعمان ليست البلاغة بحدّة اللّسان و لا بكثرة الهذيان و لكنّها إصابة المعنى و قصد الحجّة .

يا ابن النّعمان من قعد إلى سابّ أولياء اللّه فقد عصى اللّه . و من كظم غيظا فينا لا يقدر على إمضائه كان معنا في السّنام الأعلى . و من استفتح نهاره بإذاعة سرّنا سلّط اللّه عليه حرّ الحديد و ضيق المحابس .

يا ابن النّعمان لا تطلب العلم لثلاث : لترائي به . و لا لتباهى به . و لا لتمارى

آن است كه بايد كتمان‌كنندهء اسرار باشد خداى عزّ و جل فرمايد : « داناى به غيب است و آگاه نكند بر غيب خود هيچكس را » و امّا سنّتى كه از رسول خدا است آنكه با مردم مدارا كند و با اخلاق دين حنيف اسلام با آنها معامله كند ، و امّا سنّتى كه از امام است صبر و بردبارى در سختيها و دشواريها تا آنگاه كه خدا گشايش و فرجى براى او فراهم آورد .

اى پسر نعمان بلاغت و فصاحت به تيززبانى نيست ، و نه به سخنان زياد ولى نامربوط ، بلكه بلاغت به اين است كه سخن به معنا اصابت كرده و حجّت را هدف قرار دهد .

اى پسر نعمان كسى كه بنشيند نزد كسى كه اولياى خدا را دشنام دهد نافرمانى خدا كرده ، و كسى كه دربارهء ما خشمى را فروخورد كه قدرت به كار بردنش را ندارد در درجهء و الا و رفيع با ما خواهد بود ، و كسى كه روز خود را با افشاء كردن راز ما بگشايد خداوند سوزش آهن و تنگى زندانها را بر او بچشاند .

اى پسر نعمان براى اين سه هدف تحصيل علم مكن : 1 - براى آنكه به مردم نشان دهى ،

( 1 ) - سورهء جن ، آيهء 26 .