وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٥

و از آن جمله فرمايد :

أين العمالقة و أبناء العمالقة ! أين الفراعنة و أبناء الفراعنة ! أين أصحاب مدائن الرّسّ الّذين قتلوا النّبيّين ، و أطفؤوا سنن المرسلين ، و أحيوا سنن الجبّارين ! أين الّذين ساروا بالجيوش ، و هزموا بالألوف ، و عسكروا العساكر ، و مدّنوا المدائن !

و منها :

قد لبس للحكمة جنّتها ، و أخذها بجميع أدبها ، من الإقبال عليها ، و المعرفة بها ، و التّفرّغ لها ؛ فهى عند نفسه ضالّته الّتى يطلبها ، و حاجته الّتي يسأل عنها . فهو مغترب إذا اغترب الاسلام ، و ضرب بعسيب ذنبه ، و ألصق الأرض بجرانه بقيّة من بقايا حجّته ، خليفة من خلائف أنبيائه .

ثم قال عليه السّلام :

أيّها النّاس ، إنّي قد بثثت لكم المواعظ الّتى وعظ الأنبياء بها أممهم ، و أدّيت إليكم ما أدّت الأوصياء إلى من بعدهم ، و أدّبتكم بسوطي فلم تستقيموا ، و حدوتكم

كجايند عمالقه ؟ و كجايند فرزندان آنها ؟ كجا هستند « فرعونها » و فرزندانشان ؟ اصحاب شهرهاى « رسّ » ، همانها كه پيامبران را كشتند و چراغ پرفروغ احكام و سنّتهاى آنها را خاموش و راه و رسم ستمگران و جبّاران را زنده ساختند ؟ . . . كجايند آنها كه با لشكرهاى گران به راه افتادند و هزاران نفر را هزيمت دادند ، سپاهيان فراوان گرد آوردند و شهرها بنا نهادند ؟

و از همين خطبه است :

كه دربارهء حضرت مهدى عليه السّلام فرمايد : زره « دانش » را بر تن پوشانده ، و با تمامى آداب ؛ با توجه و معرفت و آمادگى ، آن را فراگرفته ؛ حكمت گمشدهء او است كه همواره در جستجوى آن است ، و نياز او است كه در طلبش پرسان مىرود ، به هنگامى كه اسلام غروب مىكند و همچون شترى كه از راه رفتن ، مانده بر زمين قرار مىگيرد و سينه‌اش را به آن مىچسباند ، او پنهان خواهد شد ( تا زمانى كه فرمان الهى براى قيامش فرارسد ) او باقىمانده‌اى است از حجتهاى خدا و خليفه و جانشينى است از جانشينان پيامبران !

سپس فرمود :

اى مردم ! من مواعظ و پند و اندرزهايى را كه پيامبران براى امّتشان بازگو كرده بودند در ميان شما نشر دادم ، و وظيفه‌اى كه اوصياى پيامبران نسبت به امّت آنها بعد از مرگشان