وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣

طولانىترين وصيتهاى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به على عليه السّلام

يا عليّ إثنتا عشرة خصلة ينبغي للرجل المسلم أن يتعلّمها على المائدة . أربع منها فريضة ، و أربع منها سنّة ، و أربع منها أدب ، فأمّا الفريضة فالمعرفة بما يأكل و التسمية ، و الشكر ، و الرضا ، و أمّا السنّة فالجلوس على الرّجل اليسرى ، و الأكل بثلاث أصابع ، و أن يأكل ممّا يليه ، و مصّ الأصابع ، و أمّا الادب فتصغير اللّقمة و المضغ الشديد ، و قلّة النظر في وجوه الناس ، و غسل اليدين .

يا عليّ خلق اللّه عزّ و جلّ الجنّة من لبنتين لبنة من ذهب و لبنة من فضّة و جعل حيطانها الياقوت و سقفها الزّبرجد و حصاها اللّؤلوء و ترابها الزّعفران و المسك

يا على ! دوازده چيز است كه سزاوار است شخص مسلمان بر سر سفره آن را ياد گيرد ( و به كار بندد ) :

چهارتاى آن فريضه است ، و چهار چيز ديگر از آن سنّت است ، و چهار ديگر ادب : امّا آن چهار كه فريضه است : شناختن آنچه را مىخورد ، ( و بداند چه مىخورد ، حلال يا حرام ) ، نام خدا بردن ، شكر و سپاسگزارى نعمت ، رضا و خوشنودى ( بدانچه روزى او شده ) .

و اما سنّت ، نشستن بر پاى چپ ، خوردن با سه انگشت ، بخورد از آنچه پيش اوست ، ( و براى برداشتن غذا به اين طرف و آن طرف دراز نشود ) ليسيدن انگشتان .

و اما ادب ( غذا خوردن ) كوچك گرفتن لقمه ، جويدن زياد ، كم نگاه كردن در چهرهء مردم ، شستن دستها ( قبل و بعد از غذا ) .

يا على ! خداى عزّ و جلّ ساختمان بهشت را از دو گونه خشت آفريد خشتى از طلا و خشتى از نقره ، و ديوارهاى آن را از ياقوت و سقف آن را زبرجد و سنگريزه‌هايش را لؤلؤ ، و خاكش را زعفران و مشك ناب قرار داد ، سپس به او فرمود : سخن بگو : بهشت گفت : « لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ » كامياب و سعادتمند شد كسى كه بر من درآيد ، خداى عزّ و جلّ فرمود : سوگند به عزت و جلال خودم داخل بهشت نشود : دائم الخمر ، سخن‌چين ، شرطىّ ، « 1 »

( 1 ) - شرطىّ به پليسهايى گويند كه بطور معمول و اغلب به مردم ظلم و ستم مىكنند .