وصايا الرسول ( ص ) والائمة ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٨
وصيت آن حضرت به كميل بن زياد
يا كميل فعندها ييئسون من الكرّة ، و اشتدّت الحسرة ، و أيقنوا بالهلكة و المكث جزاءا بما كسبوا عذّبوا .
يا كميل قل الحمد للّه الّذي نجّانا من القوم الظّالمين .
يا كميل أنا أحمد اللّه على توفيقه إيّاي ، و المؤمنين على كلّ حال .
يا كميل إنّما حظى من حظى به دنيا زائلة مدبرة ، فافهم و تحظّى بآخرة باقية ثابتة .
يا كميل كلّ يصير إلى الآخرة و الّذي يرغب فيه منها ثواب اللّه عزّ و جلّ و الدّرجات العلى من الجنّة الّتى لا يورثها إلّا من كان تقيّا .
يا كميل إن شئت فقم . « 1 »
* * *
اى كميل در اين وقت است كه آنان از بازگشت نوميد كردند و حسرتشان شديد شده و به هلاكت خويش و ماندن در دوزخ يقين كنند به كيفر آنچه بدست آورده‌اند عذاب شوند .
اى كميل بگو : حمد و سپاس خدايى را سزاست كه ما را از مردمان ستمكار نجات داد .
اى كميل من سپاس خدا گويم بدان كه مرا توفيق داده و مؤمنان بر هر حالى بايد خدا را سپاس گويند .
اى كميل آنكه به دنيا بهره‌مند شد بهره‌مند گشته به دنيايى زائل كه پشت كرده ، پس خرد ورز و بهره گير به آخرت باقى و برجاى ماندنى .
اى كميل بازگشتگاه همگى آخرت است و آنچه از آن مورد رغبت و علاقه است پاداش نيك خدا و درجات والاى بهشت است كه وارث آن نگردد كسى جز آنها كه تقواى الهى دارند .
اى كميل اكنون اگر مىخواهى برخيز ( و بدنبال كار خود برو ) .
* * *
( 1 ) - بشارة المصطفى ، ص 29 - المنقول عنه فى البحار ، ج 77 ، ص 266 .