مهج الدعوات ومنهج العبادات ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٣

و : دعاهاى حضرت امام باقر ابو جعفر محمد بن على عليهما السلام

فرزندى را آيا پس مىبينى تو اى محمّد كسى را كه فرا گرفته است خداى خود را موافق خواهش خود و بازگذاشته است او را در گمراهى خدا بر جهت دانش خود و مهر نموده است بر گوش او و دل او و گردانيده است بر چشم او پرده‌اى پس كيست كه راهنمائى نمايد او را « 1 » از غير خدا آيا پس پند نمىگيريد . شما خداوندا كور كن چشمهاى دشمنان ما را همهء ايشان را از جن و انس و بگردان بر چشم آن دشمن پردهء پوشش را و مهر كن بر دل او و بيرون كن يادآورى مرا از دل او و بگردان ميان من و ميان دشمن من مانعى و قلعهء محكم بلندى كه قصد نكند آن را و غلبه نكند بر آن پادشاهى و نه شيطانى و نه آدميزادى و نه پريزادى خداوندا بدرستى كه دفع مىكنم و طعن مىزنم به قوّت تو در گودى گردن او و پناه مىبرم به تو از شرّ او و طلب يارى مىنمايم از تو بر دفع او پس كارگزارى نماى مرا به هر نحو كه خواسته‌اى تو و هر كجا كه خواسته‌اى خداوندا براى توست ستايش و توئى يارى طلب كرده شده و به توست فريادرسى نمودن و بسوى توست شكوه كردن و نيست قدرتى و نه توانائى مگر بخداى بلند مرتبهء بزرگ خداوندا بگردان اوّل روز مرا اين روز كه در اويم رستگارى و ميان آن روز را صلاح و آخر آن را فيروزى خداوندا بگردان « 2 » براى من در سينهء همهء فرزندان آدم و حوا و جن و آدميان و شيطانها و سركشان مهربانى و رحمت را خوبى ايشان پيش چشمهاى ايشان باد و بدى ايشان در زير پايهاى ايشان باد و به خدا طلب يارى مىنمايم بر دشمنان از آنكه زيادتى نمايد بر من احدى از ايشان يا آنكه طغيان و غلبه نمايد بر من عزيز است همسايهء تو و بزرگ است ستايش تو و نيست خدائى غير تو در حالى كه يكتائى تو نيست شريكى براى تو رحمت فرست بر محمّد و بر آل محمّد و روزى گردان به من نيكوئى را همهء آنچه فرا گرفته است به او دانش تو اى مهربان اى بخشنده اى صاحب بزرگى و انعام و همهء ستايش براى خداست بر نعمت‌هاى او و حمد مىكنم او را بر عطاهاى او و شكرگزارى مىكنم او را بر اكرام او و ايمان دارم به قضاى او آن خدائى كه نيست راهنمائى براى كسى كه واگذارد خدا او را در گمراهى و نيست خواركننده براى كسى كه يارى كرده باشد خدا او را و گواهى مىدهم به آنكه نيست خدائى مگر خدا در حالى كه يكتاست او نيست شريكى

( 1 ) يا آنكه بعد از واگذاشتن خدا او را و راه ننمودن خدا او را . و اللَّه يعلم ( 2 ) يعنى بگردان براى من در سينهء ايشان مهربانى و رحمت را .