نگرشى جديد بر نماز و روزه مسافران ( فارسى ) — الصفحة ٣٥
متن نتيجهى بررسى حضرت آية اللَّه آقاى ابوطالب تجليل تبريزى
متن نتيجهى بررسى حضرت آية اللَّه آقاى ابوطالب تجليل تبريزى
متن نتيجهى بررسى حضرت آية اللَّه آقاى ابوطالب تجليل تبريزى
در بارهى رسالهى نماز و روزهى مسافران ( نامهى اول ) « 1 »
بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم
حضور محترم حضرت آيةاللَّه آقاى صادقى تهرانى
السّلام عليكم و رحمة اللَّه
لازم دانستم به دوست چهل و پنج سال پيش خود ، نتيجهى بررسى خود را در مورد جزوهى صلاة مسافر معروض دارم .
در مورد آيهى قصر / آيهى شريفه به حسب منطوق دلالتدار بر قصر صلاة در سفر در صورت خوف از فتنهى كفار ، و از حكم صلاة در سفر در صورت عدم خوف از فتنهى كفار ساكت است . و اما دلالت به حسب مفهوم منوط به اين است كه ذكر قيد جهت ديگرى نداشته باشد ، مثلًا اگر مولى بگويد اگر زيد آمد به او احترام كن ، در صورتى كه آمدن زيد فعلًا مطرح است دلالت نمىكند كه اگر زيد نيامد به او احترام لازم نيست . همچنين موقع نزول آيه چون خوف از فتنهى كفار در سفرها مطرح بود ، ذكر آن در آيهى قصر دلالت نمىكند كه اگر خوف منتفى شد ديگر نبايد قصر كرد .
در مورد حكم قصر صلاة در اسلام / قصر صلاة در مطلق سفر به امر رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و اجماعى ميان همهى مسلمين ، در تمام ازمنه از زمان رسول اللَّه صلى الله عليه و آله تاكنون است ، و احدى از فقهاى سنى و شيعه تاكنون حكم قصر را مخصوص خوف از فتنهى كفار ندانسته است ، تنها اختلافى كه ميان عامه و خاصه وجود دارد در رخصت يا عزيمت بودن حكمِ
( 1 ) - / از اين صفحه به بعد ، آنچه در زيرنويس صفحات يا داخل [ كروشه ] آمده ، در متن اصلىِ نامهها نبوده و نكاتى الحاقى است