يحيى بن عمر علوى ( فارسى ) — الصفحة ٩٢
10 . مرثيه على بن عباس بن جريح رومى
در آن زمان ، امام به حق درباره شما به طور كامل حكم كند و هر زنى چنان نيست كه بچه ناقص بزايد .
به راستى كه يحيى چنان بود كه به كارهاى مشكل و نتيجه‌بخش بينا بود ؛ اگر فرصتى در كار به دست مىآورد و مرگ به او مهلت مىداد .
در اينجاست كه جوشش نادانى شما فرو نشيند ؛ چون گردن‌ها با شمشير بريده شود .
من نصيحت خالصانه خود را با شما گفتم و پس از اين با گام‌هاى باز به سرعت راهى را كه خوشايند شما نيست ، مىپيمايم .
باشد تا بلكه آتش دشمنى و كينه ميان شما شعله‌ور نشود ؛ همان‌گونه كه گياه « رفج » شعله آتش را زياد كند .
آيا اين حق و انصاف است كه آنها با شكم گرسنه روز را به شام برند ، ولى كسانى از شما از سيرى نزديك است ، بتركند .
شما ، ميان خانه‌هاى خود متكبرانه راه برويد و از شدت فربهى پاها را سنگين برداريد و كفل‌هاتان در وقت راه رفتن ، بالا و پايين رود .
كودكان آنها از گرسنگى شكم‌هاشان تهى و بچه‌هاى شما از سيرى استخوان‌هاشان نيرومند و پرگوشت باشد .
شما آنها را با شمشيرهاى خودتان از حوض مخصوص به خودشان [ و حق مسلم خودشان ] دور كنيد . آن‌گاه