يحيى بن عمر علوى ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

10 . مرثيه على بن عباس بن جريح رومى

پروردگار خود بترسد .

اينان آياتى را كه خدا در شأن شما نازل فرموده ، ناديده گرفته‌اند و چنان است كه گويا كتاب خدا براى آنها آشكار نيست .

به راستى كه اين دنيا او را از شما نوميد و بىبهره كرد و دنيا از اين فراموشى او ، بهره‌اش اندك زيورى است .

آيا پس از آن شهيد بزرگوار كه كنيه‌اش حسين بود ، باز هم ستارگان آسمانى به صورت چراغ هايى مىدرخشند ؟

براى ما و بر ما ، نه بر او و نه براى او مىريزد سيلاب اشك و گريه . ( ما براى او نمىگرييم ، بر خود مىگرييم ) .

چه سان بگرييم براى كسى كه نزد پروردگار خود رستگار شده است و در بهشت برين ، زندگى عالى و فراخى دارد .

اگر در اين جهان و پيش ما زنده نيست ، ولى نزد خداوند در بهشت زنده و به همسر نيز كامياب است .

در دنيا نيز با مقامى ارجمند و با آوازه زندگى كرد و چون افراد پست و فرومايه زندگى نكرد و به درجه‌اى رسيد و مقامى داشت كه زائل شدنى نبود .

آسان است هرچه را روزگار پس از وى از بلا و مصيبت پيش آوَرَد و هر آنچه سقوط كرد ، بكند يا اينكه در بيابان ، بچه آهوى تيزپا از خستگى بميرد .