احوال و اقوال شيخ أبوالحسن خرقانى ( اقوال اهل تصوف درباره او بضميمه منتخب نور العلوم ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

ذكر شيخ ابو الحسن خرقانى [ از تذكرة الاوليا ]

كارى بد مكن تا چون چشم تو بدان افتد بدى بينى نه نيكوئى » . شيخ گفت : بر تو باد كه نيكى و بدى فراموش كنى .

382 و گفت : جوانمردان دست از عمل بندارند ، عمل دست ازيشان بندارد « 73 » .

383 و گفت : چون خداوند ، تعالى ، تقديرى كند و تو بدان رضا دهى بهتر از هزار هزار عمل خير كه تو بكنى و او نپسندد .

384 و گفت : يك قطره از درياى احسان بر تو افتد نخواهى كه در همه عالم از هيچ گوئى و شنوى و كس را بينى .

385 و گفت : در دنيا هيچ صعبتر از ان نيست كه ترا با كسى خصومت بود .

386 و گفت : نماز و روزه بزرگست ، ليك كبر و حسد و حرص از دل بيرون كردن نيكوتر است .

387 و گفت : معرفت هست كه با شريعت آميخته بود ، و معرفت هست كه از شريعت دورترست ، و معرفت هست كه با شريعت برابرست ؛ مرد بايد كه گوهر هر سه ديده بود تا با هر كسى گويد كه از آنجا بود « 74 » .

388 و گفت : يك بار خداى را ياد كردن صعبتر است از هزار شمشير بر روى خوردن .

389 و گفت : ديدار آن بود كه جز او را نبينى .

390 و گفت : كلام بىمشاهده نبود .

391 و گفت : جهد مردان چهل سالست : ده سال رنج بايد بردن تا زبان راست شود ، و ده سال تا دست راست شود ، و ده سال تا چشم راست شود ، و ده سال تا دل راست شود . پس هر كه چهل سال چنين قدم زند و به دعوى راست آيد

( 73 ) - مراد اينست كه : اينكه جوانمردان در عمل هستند نه بدين سبب است كه ايشان از عمل دست برنمىدارند ، بلكه بدين سبب كه عمل دست از ايشان برنمىدارد . ( 74 ) - ظاهرا عبارت چنين بوده : با هر كسى از آنجا گويد كه مقام وى بود .