احوال و اقوال شيخ أبوالحسن خرقانى ( اقوال اهل تصوف درباره او بضميمه منتخب نور العلوم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٧

فهرست فصول و فقرات

364 خداى لطف خويش را براى دوستان دارد .

365 با خداى خويش آشنا گرد .

366 هر كه دنيا و عمر بسر كار خداى نتوان كرد . . .

367 خداى خراسان كجاست كه به حجاز مىبايد شد ؟

368 يك ساعت كه بنده به خدا شاد بود . . .

369 كسى كه روز به شب آورده بود و مؤمنى نيازرده بود . . .

370 هر كه بدين جهان از خدا و . . . شرم دارد . . .

371 سه قوم را به خدا راهست .

372 پلاس‌داران بسيارند ، راستى دل مىبايد .

373 مرا مريد نبود ، زيرا كه من دعوى نكردم .

374 در همه عمر اگر يك بار او را بيازرده باشى . . .

375 كسى بايد كه به چشم نابينا بود و . . .

376 طاعت خلق به سه چيزست .

377 تحيّر چون مرغى بود كه از مأواى خود . . . ف 539 ديده شود .

378 هر كه يك آرزوى نفس بدهد . . .

379 قسمت كرد حق ، تعالى ، چيزها را . . .

380 در راه حق چندان خوش بود كه . . .

381 بايزيد گفت از پس هر كارى نيكو ، كارى بد مكن .

382 جوانمردان دست از عمل بندارند . . .

383 چون خداوند تقديرى كند و . . .

384 يك قطره از درياى احسان بر تو افتد . . .

385 در دنيا هيچ صعبتر از ان نيست كه . . .

386 نماز و روزه بزرگست ، ليك كبر و حسد و . . .

387 معرفت هست كه با شريعت آميخته بود ، و . . .