احوال و اقوال شيخ أبوالحسن خرقانى ( اقوال اهل تصوف درباره او بضميمه منتخب نور العلوم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥

فهرست فصول و فقرات

320 پرسيدند كه تو خداى را كجا ديدى . . .

321 كسانى بودند كه نشان يافت دادند و . . .

322 هر كه بر دل او انديشهء حقّ و باطل درآيد . . .

323 من نگويم كه كار نبايد كرد ترا ، امّا . . .

324 همه مجتهدات از سه بيرون نبود . . .

325 فعل تو چون چراغ بود .

326 هشيار باشيد كه او را به مرقّع و سجّاده نتوانيد ديد .

327 با خداى بزرگ همّت باشيد ، كه . . .

328 تا كى گوئى صاحب راى و صاحب حديث . . .

329 كسانى مىآيند با گناه ، بعض مىآيند با طاعت .

330 همه خلق در آنند كه چيزى آنجا برند كه . . .

330 امام آن بود كه به همه راهها رفته بود .

331 از طاعت خلق آنجا چه زيادت پديد آمده است ؟

331 از معامله چندان بس . . . ، از علم . . . ، از يقين . . .

332 خداى با بنده چندان نيكوئى بكند كه . . .

333 آسمان بشمارى پس خداى را بدانى .

334 بايست و مىگوى اللّه .

335 بر همه چيزى كتابت بود مگر . . .

336 چون ذكر نيكان كنى ميغى سپيد برآيد و . . .

337 مؤمن از همه كس بيگانه بود مگر از . . .

338 سفر پنج است ، اوّل به پاى . . .

339 در عرش نگرستم تا غايت مردان جويم .

339 . بىنيازى مردان غايت مردان بود .

340 مردانى كه از پس خدا شوند . . .