احوال و اقوال شيخ أبوالحسن خرقانى ( اقوال اهل تصوف درباره او بضميمه منتخب نور العلوم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٥٦

فهرست فصول و فقرات

110 چون به تن به حضرت او شدم دل را بخواندم .

111 از هر چه دون حقّ است زاهد گرديدم .

112 دو سال به يك انديشه درمانده بودم .

113 اگر مرا يابيد بدان مدهيد كه بر آب يا بر هوا بروند .

114 به من رسيد كه چهارصد مرد از غربااند . . .

115 نخست چنان دانستم كه امانتى به ما برنهاده است .

116 من شما را از معاملهء خويش نشان ندهم .

117 پنجاه سالست كه از حقّ سخن مىگويم كه . . .

118 ندانستم كه خداى ، تعالى ، با مشتى آب و خاك . . .

119 اين كه شما از من مىشنويد از معاملهء منست يا . . .

120 من از آنجا آمده‌ام باز آنجا دانم شدن . . .

121 هفتاد و سه سال با حقّ زندگانى كردم كه . . .

122 « بندهء من ، اگر به اندوه پيش من آئى شادت كنم . . .

123 عقل خود به ذات خود نابيناست ، به خدا راه ندانست به خداى .

124 همه گنجهاى روى زمين حاضر كردند .

125 خداوند من زندگانى در چشم من گناه گردانيد .

126 تا دست از دنيا بداشتم . . .

127 پير گشتم هنگام رفتن است .

128 صوفيى گفت خواهم كه با خضر صحبت كنم . ف 533 ديده شود 129 خلق مرا نتوانند نكوهيدن و ستودن .

130 بهشت در فنا برم تا بهشتيان را كجا برى و . . .

131 « بندگان مرا شفاعت كن » 132 وقت به همه چيزى دررسد و هيچ چيز به وقت درنرسد 133 به هستى او درنگرستم نيستى من به من نمود .