يازده رساله ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٧

8 تكليف اهل منبر

لذلك ولكِن انظروُا إلى صدق حَديثه وأداء أمانته ؛ « 1 »

به ركوعها و سجده هاى طولانى افراد نگاه نكنيد ؛ زيرا ممكن است به آن عادت كرده باشند و اگر آن را ترك كنند ، وحشت كنند ؛ بلكه راستگويى و امانتدارى او را بنگر .

بنابراين ، از سخن دروغ و افترا به خدا و حجتهاى او و علماى دين دورى كن . نه بر حديث بيفزا و نه در آن تدليس كن و نه دروغى را ، به عنوان زبان حال ، نقل كن .

از امام باقر عليه السلام نقل شده است :

إنّ اللّه عزّوجلّ جعل للشرّ أقفالًا وجعل مفاتيحَ تلك الأقفال الشراب ، والكذب شرّ من الشراب ؛ « 2 »

البتّه خدا بر بديها قفلها زده و كليد آنها را ميخوارگى قرار داد . دروغگويى از شرابخوارى هم بدتر است .

باز مى فرمايد :

إنّ الكذب هو خَراب الإيمان ؛ « 3 »

دروغ ايمان را ويران مىكند .

اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود :

لايجدُ عبداً حقيقة الايمان حتّى يدعَ الكذبَ جدَّه وهَزله ؛ « 4 »

بنده حقيقت ايمان را نچشد تا اين كه دروغ جدى و شوخى را وانهد .

امام سجاد عليه السلام فرمود :

اتّقوا الكذب ، الصغير منه والكبيرَ منه كلّ جدٍّ وهَزل ؛ فإنّ الرجل إذا كذب في الصغير

( 1 ) ( . همان مدرك ، ص 105 . ) ( 2 ) ( . همان مدرك ، ص 339 ؛ ) بحارالانوار ( ، ج 69 ، ص 236 237 . ) ( 3 ) ( . ) اصول كافى ( ، ج 2 ، ص 239 ؛ ) بحارالانوار ( ، ج 69 ، ص 247 . ) ( 4 ) ( . ) اصول كافى ( ، ج 2 ، ص 340 ؛ ) بحارالانوار ( ، ج 69 ، ص 249 . با اندك تفاوت : « لايجد عبد طعم الايمان حتى يترك الكذب . . . » )