يازده رساله ( فارسى ) — الصفحة ١٠٨

فصل دهم‌زهد اميرالمؤمنين عليه السلام

فرمود : نه ، و لكن واجب است بر امامان عادل كه قسمت بردارند به قدر ضعيف ترين مردم تا فقير را از جاده بيرون نبرد .

معاويه گفت : ذكر كردى كسى را كه احدى فضل او را انكار نتواند كرد .

و از اصبغ بن نباته مروى است كه على عليه السلام فرمود :

داخل شدم به بلاد شما با همين لباس‌هاى كهنه و اسباب و شترسوارى خود ، و اگر از بلاد شما بيرون روم و با خود ببرم زياده از آنچه آورده‌ام بدانيد كه در مال خدا و مال مسلمانان خيانت كرده باشم . « 1 »

و روايت شده كه :

روزى آن حضرت به بازار بزازان آمد ، به مردى فرمود دو جامه به من به فروش .

آن مرد گفت كه : يا اميرالمؤمنين آنچه بخواهى نزد من هست .

حضرت چون دانست كه آن مرد او را شناخته از او درگذشت ، به در دكان پسرى آمد و دو جامه خريد ، يكى را به سه درهم ، و يكى را به دو درهم ؛ فرمود : اى قنبر ، آن جامه‌اى كه به سه درهم خريده‌ام تو بردار و بپوش .

قنبر عرض كرد كه : تو به آن سزاوترى ، زيرا كه بر بالاى منبر مىروى و براى مردم خطبه مىخوانى .

حضرت فرمود كه : اى قنبر تو جوانى و لباس بهتر تو را زيبنده است ، و من از پروردگار خود شرم دارم كه بر تو تفضيل جويم ، و از رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : بپوشانيد به غلامان خود از آنچه خود مىپوشيد ، و بخورانيد به ايشان از آنچه خود بخوريد .

و چون آن جامه را پوشيد آستين آن را كشيده از سرانگشتان او درگذشت ، امر كرد تا آن را بريدند و جدا كرده بينداخت ؛ آن پسر عرض كرد : به من بده تا كنار آستين آن را بدوزم .

( 1 ) ( . ) بحار الانوار ( ، ج 40 ، ص 325 به نقل از ) مناقب ابن شهر آشوب