منازل السائرين ( فارسى ) — الصفحة ٥٦٢

باب جمع

اندمجت على مكنون ، علم ، لو بحت به لاضطربتم ، اضطراب الارشية فى الطّوى البعيدة .

« 1 »

با علوم پنهانى در درونم دست به گريبانم ، كه اگر آشكار كنم ، مضطرب مىشويد .

اضطرابى كه شما را به لرزه مىآورد ؛ همانند لرزيدن طنابى در چاه عميق .

جناب مولوى هم اين سخن رمزآلود مولا را به زيبايى در مثنوى بيان كرده است :

غرق عشقىام كه غرق است اندرين * عشق‌هاى اولين و آخرين

مجملش گفتم ، نگفتم ز آن بيان * ورنه هم افهام سوزد هم زبان

من چو لب گويم ، لب دريا بود * من چولا گويم مراد الا بود

من ز شيرينى نشستم روتُرُش * من ز بسيارى گفتارم خَمُش

تا كه شيرينى ما از دو جهان * در حجاب رو ترش باشد نهان

تا كه در هر گوش نايد اين سخن * يك همى گويم ز صد سرّ لدن « 2 »

( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 5 . ( 2 ) . مثنوى ، دفتر اول ، 1757 تا 1762 .