منازل السائرين ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٩

باب طمأنينة

باب طمأنينة

باب طمأنينة

قال الله عزّ و جل : « يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ »

كه اشاره است به آيهء « يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي . « 1 » اى نفس به آرامش رسيده باز آى به حضور پروردگارت . راضى و خشنود و داخل شو در جمع بندگان خاص و بهشت رضوان .

خواجه از اين آيه به باب طمأنيه استشهاد جسته است كه فوق مقام سكينه و كمال آن است .

الطمأنينة سكون يقّويه أمن صحيح شبيه بالعيان . و بينه و بين السكينه فرقان : احدهما :

ان السكينه صوله تورث خمود الهيبته احيانا و الطمأنينه سكون أمن فيه استراحة أنس .

و الثانى : أن السكينه تكون نعتا و تكون حينا بعد حين ، و الطمأنينه لا تفارق صاحبها .

در تعريف طمأنينه فرموده است : طمأنينه سكونى شبيه عيان است كه ايمنى حاصل از سكون ، آن را تقويت مىكند . بعد از سكينه مرحله طمأنينه است پس فوق آن مىباشد .

طمأنينه تمام و كمال سكينه است .

فرق طمأنينه و سكينه چيست ؟

1 . سكينه آرامشى است كه صولت هيبت آن را خاموش مىكند ؛ اما طمأنينه سكونى است كه از سوى انس تغذيه مىشود .

2 . اينكه سكينه گاهى هست و گاهى نيست . ولى طمأنينه آرامشى دائمى است و هيچ گاه از صاحبش جدا نمىشود .

و هى على ثلاث درجات :

الدرجة الاولى :

طمأنينة القلب بذكر الله ، و هى طمأنينه للخائف الى الرّجاء ، و الضجر الى الحكم ، و المبتلى

( 1 ) . فجر / 26 .