منازل السائرين ( فارسى ) — الصفحة ١٩٣

درجات استقامت

چه هست اوست .

عشق آمد و شد چو خونم اند رگ و پوست * تا كرد مرا تهى و پر كرد ز دوست

اجزاء وجود من همه ، دوست گرفت * نامى است ز من من و باقى همه اوست « 1 »

« و تقويمه عن اسمه » يعنى قوام و دوام وجودش را ، ذكرش را و بلكه همه‌چيز را خدا مىبيند .

رسد آدمى به جايى كه به جز خدا نبيند * بنگر كه تا چه حد است مقام آدميت « 2 »

آن‌جا جايى است كه هم حامد و محمود و حمد و هم خالق و مخلوق و خلق و عالم و معلوم و علم يكى مىشوند .

( 1 ) . ديوان شمس ، مولوى . ( 2 ) . مواعظ سعدى .