نقش شيعه در تاريخ نگارى اسلامى ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

4 . سير تدوين متون تاريخى

- عروة بن زبير بن عوام اسدى ( 23 - 94 ه . ق ) ؛

- ابان بن عثمان بن عفان ( م . 95 / 105 ) « 1 » ؛

- وهب بن منبه ( م . 110 ه . ق ) ؛

- عاصم بن عمر بن قتاده مدنى ( م . 120 ه . ق ) ؛

- شرحبيل بن سعد ( حدود 20 - 123 ه . ق ) ؛

- محمد بن مسلم بن عبيدالله بن عبدالله بن شهاب زهرى ( بين 50 تا 58 - 124 ه . ق ) ؛

- ابواسحاق عمرو بن عبدالله سبيعى همدانى ( 32 - 127 ه . ق ) ؛

- عبدالله بن ابىبكر بن محمد بن عمرو بن حزم مدنى ( 56 يا 60 - 130 ه . ق ) ؛

- ابوسليمان داوود بن حسين اموى ( م . 135 ه . ق ) ؛

- موسى بن عقبة بن ابىعياش اسدى ( م . 141 ه . ق ) ؛

- ابوعبدالله محمد بن اسحاق بن يسار مدنى ( حدود 85 - 150 ه . ق ) ؛

- ابوعروه معمر بن راشد حدانى أزدى ( 97 - 154 ) ؛

- ابومخنف لوط بن يحيى كوفى ( م . حدود 160 ) ؛

- ابوايوب يحيى بن سعيد بن ابان اموى كوفى ( حدود 114 - 194 ه . ق ) ؛

- ابوالعباس وليد بن مسلم اموى دمشقى ( 119 - 195 ه . ق ) ؛

( 1 ) . وى به مغازى پيامبر ( ص ) اهتمام داشته است ، ولى چون در وجودداشتن نوشته‌اى منتسب به وى ترديد شده ، چه بسا ممكن است نويسندگان ، شخصيت أبان‌بن‌عثمان احمر شيعى و صاحب كتاب « المبدأ والمبعث والمغازى » را با وى اشتباه كرده باشند ؛ تاريخ نگارى در اسلام ، سيد صادق سجادى و هادى عالم‌زاده ، ص 49 .