اصطلاح نامه اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٢٩٩
عرف غالب
اصول فقه ( ادامه )
ادله ( ادامه )
عرف ( ادامه )
عرف خاص ( ادامه )
عرف خاص مكانى ( ادامه )
بج : عرف بلدى
ا . و : عرف خاص زمانى
( به لحاظ اعتبار )
عرف صحيح
عرف صحيح
بج : عرف معتبر
ا . و : عرف فاسد
عرف مرسل
عرف فاسد
عرف فاسد
بج : عرف ناصحيح
ا . و : عرف صحيح
عرف مرسل
عرف مرسل
عرف مرسل
ا . و : عرف صحيح
عرف فاسد
( به لحاظ محتوى )
عرف قولى
عرف قولى
بج : عرف استعمالى
عرف لفظى
ا . و : عرف عملى
عرف عملى
عرف عملى
ا . و : عرف قولى
( به لحاظ عمل )
عرف مطرد
عرف مطرد
بج : عرف شايع
ا . و : عرف غالب
عرف غالب
عرف غالب
ا . و : عرف مطرد