اصطلاح نامه اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٢٩

1 - كلى و جزئى

كه با توجه به مجموعه ذيل آمده است .

شرايط اصول عملى ا . خ : شرايط اصل احتياط

شرايط اصل استصحاب

شرايط اصل برائت

شرايط اصل تخيير

3 - 4 - 2 - رابطه سلسله مراتبى « Hierarchical Relation »

3 - 4 - 2 - رابطه سلسله مراتبى

« Hierarchical Relation »

اصطلاحات به توسط روابط سلسله مراتبى طبقه‌بندى مىگردند ؛ به گونه‌اى كه حوزه علمى مورد نظر با شاخه‌ها و مباحثش به طور مرتب از كلىترين اصطلاح تا جزئىترين آن ترسيم مىگردد ، براى نشان دادن اين رابطه از دو علامت استفاده مىگردد :

1 - « ا . ع » اين نشان مىدهد كه اصطلاح بعد از آن دامنه‌اى وسيع‌تر از اصطلاح قبلى كه مدخل واقع شده است ، را داراست و به عبارتى اين اصطلاح اعم از اصطلاح مدخل ما است .

2 - « ا . خ » اين علامت نشان‌دهنده آن است كه اصطلاح بعدى اخص از اصطلاح مدخل ما است ، مثال :

اصل برائت

ا . ع : اصول عملى

در اين حالت اصل برائت اصطلاح مدخل است و علامت « ا . ع » نشان مىدهد كه اصطلاح اعم آن ، اصول عملى است .

اصول عملى

ا . خ : اصل برائت

در اين حالت اصول عملى مدخل است و علامت « ا . خ » نشان مىدهد « اصل برائت » اخص از « اصول عملى » است .

جهت برقرارى روابط اعم و اخص ضوابط ذيل مد نظر قرار گرفته است :

1 - كلى و جزئى

هرگاه مفهوم اصطلاحى كلىتر از اصطلاحات ديگرى بوده باشد اعم آن‌ها قرار مىگيرد و اصطلاحات داراى مفهوم جزئىتر اخص آن واقع مىشوند ؛ همانند

واجب واجب غيرى