الحجاز في صدر الإسلام ( حجاز در صدر اسلام ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٠
ثبير
شعب عبد الله بن خالد بن اسيد
شعب عبد الله بن خالد بن اسيد
مشرف بر ملك ابن عامر جبل مرازم است كه به ملك خاندان عبد الله بن خالد بن اسيد پيوسته است و نيز به ملك خاندان سعيد بن عاص و پايان ملك ابو لهب و خانهء عبد الله بن خالد نزديك خانهء سعيد بن عاص بود .
شعب بنى عبد الله بن خالد بن اسيد را قنه مىگفتند . سيلاب اين دره به سوى خانه‌هاى مكتومهء كنيز محمد بن سليمان جريان داشت .
حضر بر جانب راست شعب آل عبد الله بن خالد بود روبه‌روى سراى ابن هربذ .
قمعه پايين دست شعب بنى عبد الله بن خالد است در طرف راست راه ، از آن رو آنجا را قمعه گويند كه در پايين آن سنگ بزرگى است شبيه قمع ( قيف ) .
بركة القسرى در دهانهء ثقبه است . آب آن از ثبير غيناء به بركه مىريزد . ميان ثبير و حراء است . در اين مكان قصر فضل بن ربيع است . در آنجا سدى بود . در سال 208 ، سد پر از آب شد و بشكست . سيلى كه در آن جمع شده بود با سيل سدره و سيلى كه از منا مىآمد جمع شدند و مسجد الحرام را فرو كوبيدند . « 1 »
نزديك بئر القسرى واسط است ، تپه‌اى بر راه منا كه گدايان آنجا مىنشستند .
از بئر خالد به ثنيّه‌اى در شعب رخم مىرسى . پيامبر به هنگام حركت از حراء به ثور ، از آنجا مىگذشت . اين تپه در طرف چپ كسى بود كه از مكه به منا مىرفت . ابن علقمه والى مكه ، آن را مسطح كرد و بر آن بنايى ساخت . « 2 »
ثبير
ثبير
ثبير غيناء كه شعب رخم در نزديكى آن است ؛ يكى از ثبيرهاست . ياقوت از محمود بن عمير روايت كند كه ثبيرها دو كوه‌اند ، جدا از هم ، ميانشان افاعيه واقع شده و آن واديى است كه از منا مىآيد . يكى از آن دو ثبير را ثبير غيناء گويند و ديگرى را ثبير اعرج . « 3 »
( 1 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 237 . ( 2 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 166 . ( 3 ) - ازرقى ، ج 2 ، ص 277 .