الرد الوجيز على كتاب " لله ثم للتاريخ " ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

حقيقت انتساب شيعه به اهل‌بيت

نويسنده ادعا كرده است كه اهل‌سنّت به عبدالله بن عباس لقب زبان گوياى قرآن و عالم امّت داده ، در حالى كه شيعيان كه محبّت اهل‌بيت عليهم السلام را ادّعا مىكنند ، او را نفرين مىفرستند .

پاسخ به نويسنده اين است كه شيعيان عبداللّه بن عبّاس را نفرين نمىفرستند و سخنان علماى شيعه در ستايش او پيوسته است و مشهورتر از آن است كه گفته آيد ، و به آوردن پاره‌اى از آنها بسنده مىكنيم :

1 - علامهء حلّى مىگويد : « عبداللّه بن عبّاس از ياران رسول خدا صلى الله عليه و آله و دوستدار و شاگرد على عليه السلام بوده و وضع او در داشتن بزرگى و اخلاص نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام مشهورتر از آن است كه پنهان مانَد ، و اگر چه كشى احاديثى را در نكوهش او آورده ، ولى جايگاه او والاتر از اين گونه سخنهاست و ما چند و چون آن را در كتاب بزرگ خود آورده‌ايم و به اين اشكالها پاسخ داده‌ايم ، خدايش از او خشنود باد » ( رجال علامه ، ص 103 ) .

2 - ابن داوود مىگويد : عبداللّه بن عبّاس ( رض ) مقامى رفيع‌تر از آن دارد كه در فضل و بزرگى و محبت نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام و فرمانبرى از حضرتش عليه السلام بتوان به دو اشاره كرد » ( رجال ابن داوود ، ص 121 ) .

3 - حرّ عاملى در بخش پايانى وسائل الشيعه مىگويد : « وضع عبداللّه بن عبّاس در شكوه و اخلاص نسبت به اميرالمؤمنين عليه السلام مشهورتر از آن است كه پنهان مانَد ، و اگر چه دربارهء او نكوهشى رسيده ، ولى شأن‌او بزرگ‌تر از اين‌سخنهاست » ( وسائل‌الشيعه ، ج 20 ، ص 239 ) .