الرد الوجيز على كتاب " لله ثم للتاريخ " ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٣

حقيقت انتساب شيعه به اهل‌بيت

آگاهى ندارد - مقصود او امامش بود - » . آيا امام صادق عليه السلام « عقل ندارد » ؟

پاسخ نويسنده اين است كه : سخن زراره « امام از علم مناظره آگاهى ندارد » صرفاً يك انديشه در ذهن او بوده است و از انديشه هايى است كه گاهى به هر دليلى به ذهن خطور مىكند و به سرعت محو مىشود و براى چنين انديشه‌اى مؤاخذه نمىشود ، و چون امام عليه السلام وجوه موضوع را براى زراره روشن مىسازد زراره درمىيابد كه در حقيقت خودِ او از علم مناظره آگاهى ندارد . بنابراين ديگر اشكالى در حديث باقى نمىمانَد و نبايد به سبب چنين انديشه‌هايى شخصيت زراره را مخدوش ساخت .

شايد اين انديشهء زراره در نخستين ديدار او با امام باقر عليه السلام و پيش از اقرار به امامت و اعتراف به عصمت ايشان در ذهنش خطور كرده باشد .

خنده آور آنكه نويسنده اين حديث را در بيان اهانت شيعه به امام صادق عليه السلام آورده ، در حالى كه امام باقر عليه السلام در حديث آمده است . مدّعى اجتهاد را بنگريد كه گمان كرده مقصود از « ابوجعفر » امام صادق عليه السلام است !

نويسنده ادعا كرده است كه عبّاس و پسرش عبداللّه و پسر ديگرش عبيداللّه و عقيل ( عليهم السلام جميعاً ) از اهانت و بدزبانى شيعيان بر كنار نبوده‌اند . كشى روايت مىكند كه : آيهء « فَلَبِئْسَ المولى وَ لَبِئْسَ العَشير » « 1 » دربارهء عبّاس نازل شده است ( رجال كشى ، ص 54 ) .

پاسخ اين است كه اين روايت سندى ضعيف دارد ، زيرا در آن نام

( 1 ) - حج / 13 ؛ وه چه بد مولايى و چه بد دمسازى .