الرد الوجيز على كتاب " لله ثم للتاريخ " ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

تأثير عناصر بيگانه در پديد آمدن تشيّع

نويسنده روايت ديگرى نيز مىآورَد كه چنين است : « به گروهى ايمان عاريه داده مىشود و انگاه از ايمان جدا مىشوند و در روز رستخيز آنها را « عاريه‌ايها » مىنامند ، هان كه زرارة بن اعين نيز از آنهاست » ( ص 141 ) .

پاسخ وى آن است كه اين روايت نيز سندى ضعيف دارد و آغاز آن مرسل است و در سند آن نام محمد بن على حداد ديده مىشود كه در كتب رجالى توثيق نشده است . نيز نام مسعدة بن صدقه به چشم مىخورد كه خالى از سخن نيست ، و سيّد بن طاووس رحمه الله در تحرير طاووسى ، صفحهء 128 او را در مذهب ، عامى ( سنّى ) معرفى مىكند .

از ديگر روايات اين سخن اوست : اگر بيمار شد به عيادت او مرو و اگر مُرد پيكرش را تشييع مكن . با شگفتى به امام عليه السلام عرض كردند : دربارهء زراره چنين مىگويى ؟ فرمود : آرى ، زراره از يهود و نصارا - كه خدا را ارغنون سوم مىدانند - بدتر است . خداوند زراره را واژگون كرده است .

پاسخ وى آن است كه اين روايت مرسل است ، زيرا رجال على بن حكم شناخته نيستند كيانند ؟

و اين فرمودهء امام « خداوند زراره را واژگون كرده » جزء اين حديث نيست ، بلكه بخشى از حديث ديگرى است كه در آن چنين آمده است : « گناه من چيست كه خدا قلب زراره را واژگون كرده چنان‌كه اين كنيز اين قُمقمه را واژگون كرده است » .

اين روايت نيز ضعيف است و در سند آن نام يوسف بن سخت ديده