الرد الوجيز على كتاب " لله ثم للتاريخ " ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

خمس

امام عليه السلام را درك كرد آن را به ايشان سپارَد و اگر ايشان را درك نكرد شخص مورد نظر آن را براى كسى ديگر وصيت مىكند » ( مهذّب البارع ، ج 1 ، ص 180 ) .

ابن براج يكى از شاگردان سيد مرتضى و شيخ طوسى است كه از فقهاى بزرگ اماميه به شمار است و حتّى مىتوان او را - چنان‌كه گفته شده - جانشين شيخ طوسى در سرزمين شام دانست .

يكى ديگر از اين گروه محقّق حلّى ( متوفّا به سال 676 هجرى ) است كه مىگويد :

« سخن شيخ مفيد رحمه الله دربارهء وجوبِ اكمال آنچه سادات [ نيازمند افزون بر سهم خود ] از سهم امام - هنگام حضور ايشان - بدان نياز دارند سخن نيكويى است و اگر اين امر با حضور امام عليه السلام لازم باشد در غيبتش نيز لازم خواهد بود ، زيرا آن حق الهى كه مطلقاً واجب است با غيبت آن‌كه وى را به انجام آن ملزم ساخته ساقط نمىشود ، ولى كسى بايد عهده دار هزينه كردنِ آن در برآوردن نياز سادات از سهم امام گردد كه در اجراى احكام از سوى امام نيابت داشته باشد و او كسى نيست مگر فقيهى امين از فقهاى اهل‌بيت عليهم السلام كه نارساييهاى زندگىِ مستحقّى را كه در آمدش او را به اضطرار كشانده تأمين كند » ( المعتبر ، ج 2 ، ص 641 ) .

و سخنان ديگر ايشان كه دلالت بر لزوم پرداخت خمس به فقيه امينى دارد كه جامع شرايط فتواست ، تا آن را در موارد صحيح صرف كند ، زيرا او در اين كار آگاه‌تر از ديگران است .

نويسنده پس از آوردن فتواى شيخ طوسى و فتواى آيةالله