الرد الوجيز على كتاب " لله ثم للتاريخ " ( افشاى يك توطئه ) ( فارسى ) — الصفحة ١٣٥

متعه و مسائل مربوط به آن

از مالك رسيده است كه گفته : « من هيچ كس را كه در دينم به دو اقتدا مىكنم نيافتم كه در حليّت اين كار ترديد كند » ( مغنى ، ج 8 ، ص 132 ) .

اينك مىگويم : روايات خودِ آنها بر اين نكته دلالت دارد . سيوطى در الدرّ المنثور مىگويد :

اسحاق بن راهويه در مسند خود و تفسيرش و بخارى و ابن جرير به نقل از نافع آورده‌اند كه گفته : روزى آيهء : « نِساؤُكم حَرْثٌ لَكُمْ فَأتُوا حَرْثَكُمْ أنّى شِئْتُمْ » را خواندم . ابن عمر گفت : مىدانى اين آيه چرا نازل شده است ؟

گفتم : نه . گفت : اين آيه دربارهء نزديكى با زنها از عقب نازل شده است .

بخارى و ابن جرير از ابن عمر نقل كرده‌اند كه مقصود از آيهء : « فَأتُوا حَرْثَكُمْ أنَّى شِئْتُمْ » عقب زنان است .

خطيب از ميان راويان مالك از طريق نضر بن عبداللّه ازدى به نقل از مالك بن نافع از ابن عمر دربارهء آيهء شريفهء : « نِساؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأتُوا حَرْثَكُمْ أنَّى شِئْتُمْ » آورده كه مقصود آن است كه اگر خواهد از جلو و اگر خواهد از عقب [ نزديكى كند ] .

راوى مىگويد : دار قطنى گفته است : اين سخن از مالك ، ثابت است . ابن عبدالبر مىگويد : روايت ابن عمر در اين معنا صحيح است و از او شهرت و آوازه يافته است .

نسائى از طريق يزيد بن رومان از عبيداللّه بن عبداللّه بن عمر نقل مىكند كه عبداللّه بن عمر اشكالى نمىديد كه مردى با زنش از عقب نزديكى كند .