نهضت پزشكى يا لزوم تجديد نظر در اصول و مبانى طب امروز ( فارسى ) — الصفحة ١٠٣
[ مطالعات دانشمندان ديرين ]
طاء ، دال ، تاء است نطعى گويند ( منسوب به سقف دهان )
12 - سر زبان با سر دو دندان پيشين بالا ظاء - ذال - تاء است لثوى گويند ( منسوب به لثه )
13 - ايضا سر زبان با دندانهاى ثناياى پائين مخرج صاد - سين - زاء است اسلى نامند ( نسبت بباريكى زبان ) .
14 - رأس دو دندان پيش بالا با شكم لب پائين مخرج فاء است .
15 - ميان دو لب مخرج باء ميم - واو است .
اين حروف را شفوى ( منسوب به لب ) گويند كه همان
labiales
است .
16 - فضاى دهان مخرج الف - واو - ياء مدى است .
17 - خيشوم ( سوراخ بينى ) مخرج ميم و نون است در حال اخفاء و ادغام .
تبصره -
Mathias Duval
در كتاب فيزيولوژى صفحهء 483 مىنويسد :
« زبان فرانسه فاقد حروف حلق به معناى واقعى است ولى در بعضى السنه مخصوصا زبان عربى اين حروف بطور وضوح وجود دارد مثلا مخرج حرف
h
در زبان عرب ، اعماق حلق و حتى در محاذات
glotte
واقع شده است و
Czermack