أصول الاستنباط في أصول الفقه وتأريخه باسلوب حديث ( اصول استنباط ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٣
تمرينات
خلاصه
خلاصه
الف ) وضع يا تعيينى است بدين معنا كه واضع ، لفظى را براى معنايش به قصد وضع ، قرار دهد . و يا تعيّنى است بدين معنا كه گوينده ، لفظى را در معنايى - نه به قصد وضع - به كار ببرد و سپس مردم آن را در آن معنا زياد استعمال كنند تا آنجا كه اين معنا بدون قرينه از آن لفظ ، متبادر شود .
ب ) واضع اصل لغات در ابتداء ، خداوند است و سپس او در آدميان ، قوهء تفريع و توسيع را قرار داده است تا آنجا كه سرانجام زبان‌هاى مختلف به حسب پراكندگىهاى گروهى انسان‌ها ، پديد آمده است .
ج ) اصل در كلمات ، اسماء هستند و افعال متفرع بر اسماءاند و حروف ، روابطى بين آن دو دسته‌اند .
د ) حقيقت شرعيه از راه وضع تعيّنى در ابتداء دعوت اسلام ، ثابت است و بنابراين ، الفاظ شرعى در كلام شارع ، بر معانى شرعيه‌شان حمل مىشوند .
تمرينات
تمرينات
1 - تعريف حقيقت شرعيه چيست ؟
2 - اقسام وضع كدام است و واضع كيست ؟
3 - آيا حقيقت شرعيه ثابت است يا نه ؟
4 - كيفيت وضع الفاظ شرعى براى معانى جديد شرعى آنها توسط شارع چگونه است ؟
5 - بر ثبوت حقيقت شرعيه چه اثرى مترتب مىشود و نيز اثر بر عدم حقيقت شرعيه چيست ؟