هشت در بهشت ( ده رساله از علامه فيض كاشانى ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٩
چهارم ، توكل :
سيم ، رضا و تسليم :
سيم ، رضا و تسليم :
يعنى خوشنود بودن به آنچه حق‌تعالى به اين كس مىكند و اعتراض نكردن بر او كه چرا اين چنين كرد يا آن چنان نكرد . و هر كه از حق‌تعالى خوشنود است حق‌تعالى نيز از او خوشنود است ؛ چنان كه مىفرمايد : « رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ » « 1 » .
و در حديث آمده : « مَنْ رَضِيَ بِالْقَضَاءِ أَتَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ عَظَّمَ اللَّهُ أَجْرَهُ ، وَ مَنْ سَخِطَ الْقَضَاءَ مَضَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ أَحْبَطَ اللَّهُ أَجْرَهُ » « 2 » ؛ يعنى هر كه راضى شد به قضا ، قضا بر او جارى شد و عظيم گردانيد حق‌تعالى اجر او را ، و هر كه راضى نشد به قضا ، قضا بر او گذشت و اجر او باطل شد .
و نيز در حديث آمده : « مَنْ رَضِيَ « 3 » بِالْيَسِيرِ مِنَ الْمَعَاشِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ بِالْيَسِيرِ مِنَ الْعَمَلِ » « 4 » ؛ يعنى هر كه راضى شود به اندكى از معاش ، حق‌تعالى راضى شود از او به اندكى از عمل . و اين اشاره به قناعت است .
چهارم ، توكل :
چهارم ، توكل :
يعنى گذاشتن كارهاى خود را به حق‌تعالى تا آنچه او خواهد با اين كس كند و نظر بر اسباب نداشتن و كارى را كه خداى نفرموده به جدّ نگرفتن و فكر دور در تحصيل آن نكردن . حق‌تعالى مىفرمايد : « مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ » « 5 » ؛ يعنى هر كه توكل بر خداى كند پس خداى او را بس است و به ديگرى محتاج نيست .
و در حديث آمده : « مَنْ أُعْطِيَ التَّوَكُّلَ أُعْطِيَ الْكِفَايَةَ » « 6 » ؛ يعنى هر كه را
( 1 ) . مائده ، آيهء 119 ؛ سورهء توبه ، آيهء 100 ؛ سورهء مجادله ، آيهء 22 ؛ سورهء بيّنه ، آيهء 8 . ( 2 ) . كافى ، ج 2 ، ص 62 ، ح 9 ؛ بحارالأنوار ، ج 69 ، ص 332 ، ح 16 . ( 3 ) . مصدر : « رَضِيَ مِنَ اللَّهِ » . ( 4 ) . كافى ، ج 2 ، ص 138 ، ح 3 ؛ بحارالأنوار ، ج 70 ، ص 175 ، ح 15 . ( 5 ) . طلاق ، آيهء 3 . ( 6 ) . كافى ، ج 2 ، ص 65 ، ح 6 ؛ بحارالأنوار ، ج 68 ، ص 129 ، ح 6 .